Пацаны, сидел один день на лавке, ни хрена было делать. Заткнешь, вот такие моменты надо знать использовать, когда закладки в деле. Вот думаю, что бы такое придумать, как затромбить этот скучный день? И тут, вдруг, мне звонок. От кого? Эфедринщик, блядь! На фигаче сказал, что закладки свежие появились, боярышни, ну вы понимаете. Нахуй, думаю, мне этот эфедринщик, но башня спросила: "Скипнуть?" И правильно, братишка.
Но вдруг, дедок начинает откровенно косякать на меня. Ну, думаю, пиздец. Что-то тут не так. Я поднимаюсь с лавки и хочу уйти. Но дедок не отступает. Его взгляд все строже и строже.
В итоге, говоря в общем, мне похуй на всех и на все. Я считаю, что если я хочу купить закладки и устроить фотосессию, то никто не имеет право мне запрещать это делать. Но все в моих руках, и я решаю, что мне делать и как жить. И похуй на всех, кто не согласен с этим.
В итоге, договорился с эфедринщиком и решил заскочить на одну закладку. Благо, у меня на этот раз денег хватило, так что можно было и стимулирующие принять. Встретились с этим дебилом на старом шлагбауме, нахуй. Вот он достал мне эти безобразные пакетики с героином. Почти как драп, но еще круче. Я думаю себе: "Найс, сегодня будет весело!"
Решил я даже фотосессию устроить с этими закладками. Нахуй, друзья, надо же чем-то себя развлекать. Взял свой старый телефон, на котором уже полгода сидит пыль и кончики пальцев, и начал фоткаться как настоящий гопник. Это был один из самых глупых моментов в моей жизни, но почему бы не похвастаться своими закладками в инстаграмчике?
Стою я на пустынной улице, с нервно курящейся сигаретой в зубах. Пальцы дрожат, а голова башню себе набивает. Но все похуй, главное, закладки под рукой. Вот так я и устраиваю свою необычную фотосессию. Ставлюся в страшные позы, сигарету во рту, а лед в глазах. Жаль только, что никто не видит меня в этот момент. Но похуй, самой себе фотографуюсь, нахуй.
В голове крутится мысль: "Как здорово, что я купила эти закладки!"Закончил я свою фотосессию, пошел нахуй с этой улицы, и сел на лавку. Вот сижу, курю сигарету, голова все еще башню бьет. Рядом сидит какой-то дедок и на меня смотрит. Ему что-то не нравится, видно по его взгляду. Я же впервые вижу его, ему похуй, что я купила закладки.
Вдруг, дедок встает и идет ко мне. "О, блядь, - думаю я, - выходит, офигел". Но вместо того, чтобы дать мне по морде, он достает пачку сигарет и протягивает мне. "Прости, молодой человек, я просто уронил свою пачку, а руки уже не те". "Нахуй, дедок, у меня своих пачек хватает", - говорю я. "Специально для тебя, молодежи, достал из этого пакетика, - отвечает дедок и показывает мне свою героиновую закладку. - Вот такое у меня хобби".
Я задумался. В этот момент до меня дошло, что на самом деле не так важно, что я купила закладки и устроила фотосессию. Важно то, что я могу жить своей жизнью так, как хочу.
| Мой день: | Твой день: |
|---|---|
| Купил закладки | Сидишь на работе |
| Устроил фотосессию | Смотришь в окно |
| Наслаждаюсь свободой | Считаешь дни до выходных |
ГЕРОИН герыч
Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў
Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.
Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.
Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.
Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.
| Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету. |
Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.
І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!
Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.
Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.
Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.
У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.
На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!
Trip reports
Ветка